Alpinia lekarska (Alpinia officinarum)

Alpinia lekarska

Alpinia lekarska jest okazałą byliną o długich, szerokolancetowatych liściach, prawie siedzących, dorastających do 30 cm. Kwiaty są zebrane w szczytowe kwiatostany wyrastające na 1,5-metrowej łodydze. Kłącze alpinii, z jasnobrązowymi łuskami pozostawiającymi białawe blizny, ma smak podobny do pieprzu i imbiru.

Surowiec leczniczy alpinii

Kłącze, które jest krojone na kawałki grubości 1-2 cm i suszone. Stosuje się je w postaci naparu, proszku, wyciągu i nalewki. Kłącze alpinii wchodzi w skład licznych preparatów leczniczych, m.in. ziół szwedzkich. Ze względu na właściwości aromatyczne i pobudzające trawienie jest także dodawane do niektórych napojów alkoholowych (likiery, piwa). Natomiast alkoholowy wyciąg, sporządzany już w czasach odrodzenia z kłącza alpinii i przypraw korzennych, do dziś dnia wchodzi w skład niektórych kosmetyków.

Składniki lecznicze alpinii

Kłącze alpinii ma wiele czynnych substancji: flawonoidy, sterole, olejek eteryczny zawierający terpeny oraz pochodne alkoholowe i estry, alkohole seskwiterpenowe i związki aromatyczne. Zawartość olejku eterycznego waha się od 0,5 do 1%.

Prowadzone badania nad alpinią wydają się wskazywać, że wkrótce ta roślina tradycyjnej medycyny azjatyckiej znajdzie nowe zastosowania. Stwierdzenie, że zawarte w niej związki aromatyczne mają właściwości przeciwzapalne, przeciwgrzybicze i przeciwnowotworowe, spowodowało nasilenie prac nad kłączem alpinii w laboratoriach przemysłu farmaceutycznego.

Działanie alpinii

Pobudzające trawienie kłącze alpinii ma także właściwości przeciwskurczowe i przeciwzapalne. Jest skutecznym środkiem przeciwseptycznym, zwalczającym bakterie i grzyby, stosowanym w leczeniu grzybic.

Wskazania

Stosowane doustnie kłącze alpinii jest od dawna zalecane w leczeniu zaburzeń trawienia (ciężkie i powolne trawienie) oraz braku apetytu. Zewnętrznie używa się wyciągu alkoholowego jako środka przeciwseptycznego, leczącego podrażnienia i zakażenia skóry, także owłosionej skóry głowy.

Uwagi

Dotychczas nie stwierdzono szkodliwego działania kłącza alpinii lekarskiej i jego przetworów.

Zastosowanie alpinii

Doustnie

Zaburzenia trawienia, brak apetytu

Napar: 1/2 łyżeczki do kawy proszku lub łyżeczkę do kawy suchego kłącza zalać 250 ml wrzącej wody, pozostawić pod przykryciem na 5—10 min, przecedzić; pić filiżankę 30 min przed głównymi posiłkami. Kapsułki (400 mg proszku): 3-6 dziennie podczas posiłków.

Nalewka: 30-50 kropli w szklance wody, soku owocowego lub naparu na trawienie; pić 2-3 razy dziennie przed posiłkiem. Aperitif lub winko na trawienie: 20 g kłącza alpinii, 10 g kory cynamonowca, 10 g zmieszanych w równych częściach nasion biedrzeńca anyżu, fenkułu włoskiego, kminu rzymskiego, kminku zwyczajnego i kolendry zalać butelką czerwonego wina z Bordeaux, można także dodać skórkę z pomarańczy i (lub) wanilię. Macerować przez 2-4 tygodnie. Pić kieliszek przed posiłkami lub po jedzeniu.

Zewnętrznie

Podrażnienia i zakażenia skóry

Wyciąg alkoholowy: stosować miejscowo, 1-2 razy dziennie. Masować owłosioną skórę głowy 1-2 razy dziennie.

Poprzedni wpis

Aloes (Aloe)

Kolejny wpis

Agrest w ogrodzie – jak go uprawiać i chronić przed chwastami