Adiantum

Adiantum

Swoją delikatną formą upomina się o szczególne względy. I rzeczywiście, adiantum z jej przepychem drobnych listków, osadzonych na cienkich, brązowych ogonkach liściowych, jest szczególnie wrażliwa na przesuszenie. Najlepsze efekty w warunkach domowych daje uprawa Adiantum raddianum ‚Fritz Luthi’ oraz ‚Decorum’, jak też odmian A. tenerum (na zdjęciu). Ponad 200 gatunków adiantum, występujących w tropikalnych rejonach Ameryki, doskonale nadaje się do uprawy w miniszklarniach. Niektórzy miłośnicy roślin zakładają tak zwane paprociarnie. Do tego celu nadają się doskonale na przykład duże słoje po ogórkach. Po zasadzeniu w nich paproci słoje są szczelnie zamykane.

Stanowisko: Półcieniste i ciepłe. Temperatura, zarówno powietrza jak i ziemi, przez cały rok nie powinna spadać poniżej 20°C.

Podłoże: Substrat torfowy lub ziemia znormalizowana.

Podlewanie: Od marca do sierpnia obfite miękką, letnią wodą z brzegu doniczki. Często zraszać, szczególnie zimą. Nie wolno dopuścić do przesuszenia bryły korzeniowej.

Nawożenie: Od marca do sierpnia pożywką do uprawy hydroponicznej albo słabym roztworem nawozu dla kwiatów.

Przesadzanie: Co dwa lata.

Rozmnażanie: Z zarodników. Mnożarkę z torfem ustawić pod listkami z zarodnikami. Należy utrzymywać stałą, wysoką (24-26°C) temperaturę i wilgotność podłoża.

Szkodniki i choroby oraz przyczyny ich występowania: Największym niebezpieczeństwem na naszych parapetach są „zimne stopy” i wysuszone powietrze. Przy zbyt intensywnym podlewaniu może nastąpić zatrzymanie rozwoju.

Poprzedni wpis

Achimenes

Kolejny wpis

Niezrównany urok róż – róże do doniczek i skrzynek, klasyczne rabaty