Bez – cięcie i zachowanie wzrostu

Bez - Syringa vulgaris

Mieszańce bzu zwyczajnego (Syringa vulgaris) -według prawidłowej nazwy botanicznej lilaka zwyczajnego – mogą mieć kwiaty pojedyncze, półpełne i pełne. Na świecie istnieje prawie 1000 odmian bzu. Spośród odmian o kwiatach pojedynczych możemy wybrać purpurowofioletową Danton, fioletoworóżową Massena lub o dużych białych kwiatach Jan van Toll.

Wśród odmian o pełnych kwiatach mamy kwitnącą niebieskoliliowo, silnie pachnącą Katherine Havemeyer lub o alabastrowobiałych kwiatach Madame Lemoine. Są również liczne odmiany o kwiatach półpełnych, np. Madame Antoine Buchner o fiołkoworóżowych pachnących kwiatach, Belle de Nancy o kwiatostanach koloru purpurowoczerwonego rozwijających się z lilioworóżowych pączków, Mrs Edward Harding o pachnących, czerwonych kwiatach. Wszystkie rozkwitają w maju i na początku czerwca.

Cięcie bzu

Bzy stają się z czasem wybujałe, chyba że zastosujemy skuteczne cięcie. Z podstawy rośliny powinno wyrastać 5-7 pędów. Każdej jesieni ścinamy jeden z głównych, najgrubszych pędów, aby uzyskać nowy przyrost z korzeni rośliny. Obcinamy również wszystkie słabe pędy, nawet jeżeli dobrze kwitły.

Pozostawiamy tylko silne, zdrowe gałęzie. Po cięciu zasilamy roślinę nawozem, aby pobudzić wzrost nowego pędu.

Zachowanie energii wzrostu bzu

Po przekwitnięciu obcinamy wszystkie kwiatostany bzu. Roślina będzie wówczas wytwarzała nowe pędy, zamiast tracić energię na zawiązywanie nasion.

Bez – pnący towarzysz

Po przekwitnięciu bez może nabrać interesującego wyglądu dzięki posadzonym obok krzewu kwitnącym roślinom pną-cym wijącym się po je-go gałęziach. Możemy do tego użyć różowo-purpurowego groszku szerokolistnego (Lathyrus latifolius), odmian powojnika (Clematis texensis) lub pomarańczowej piazatki szorstkawej. (Zobacz także Pnącza)

Poprzedni wpis

Begonie – wysiewanie nasion i przedłużone kwitnienie

Kolejny wpis

Jak zachować bezpieczeństwo w ogrodzie?